Dzięki takiemu ukształtowaniu przede wszystkim fasady architekt zachował wielkomiejski charakter ulicy Grabiszyńskiej, równocześnie umiejętnie zafałszowując mieszkalną funkcję budynku, tworząc oprawę ruchliwej ulicy skutecznie przeciwstawiającą się ciężkiej bryle położonego w pobliżu schronu (lub jak określają to inni autorzy – nawiązując z nią dialog) oraz tworząc charakterystyczny i rozpoznawalny akcent przy ulicy, stanowiący dominantę wpływającą na lepszą orientację w przestrzeni przy ulicy o charakterze ogólnomiejskim.
Opis ogólny architektury Budynek ma jedenaście kondygnacji nadziemnych i kondygnację piwnic. Zaliczany jest do tzw. galeriowców, tj. budynków, w których do lokali wchodzi się z otwartych galerii komunikacyjnych. W przypadku tego konkretnego budynku galerie usytuowano od strony podwórza na elewacji północnej. Biegną one przez całą długość budynku. Fasada zaś (elewacja południowa) znajduje się od strony ulicy. Współcześnie budynek położony jest na dwóch działkach ewidencyjnych o powierzchniach odpowiednio: () oraz (), co odpowiada niemal pełnej zabudowie tych działek, przy czym ze względu na podcienie w parterze, powierzchnie zabudowy na poszczególnych działkach są odpowiednio mniejsze: i .