Aktywny w NSZZ Solidarność w latach 1980–1981 i po delegalizacji; współpracował z Ośrodkiem Badań Społecznych Regionu Mazowsze (), brał udział w strajku protestacyjnym przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego (siedziba PAN, Pałac Staszica w Warszawie, 15 XII 1981)E. Tenderenda-Ożóg, współpraca P. Dobrołęcki, Rynek książki w Polsce 2017. Who is who, wyd. Biblioteka Analiz, Warszawa 2017, s. 383; Kto jest kim w Polsce. Edycja IV, Wydawnictwo Polskiej Agencji Informacyjnej SA, Warszawa 2001, s. 969.. .
Z akt IPN wynika, że bez swej wiedzy i zgody został uznany za kandydata na tajnego współpracownika SB – ostatecznie jednak zrezygnowano z próby werbunku (1979).
Publikacje (wybór) Powstanie i rozwój NSZZ Solidarność (1980–1981), w: „Niepodległość Pracy” 1981, wrzesień [wspólnie z Wojciechem Morawskim]. „Wesołe gazetki”. Prasa satyryczno-humorystyczna Królestwa Polskiego 1905–1914, PWN, Warszawa 1988. Cenzura czasopism w Królestwie Polskim na przełomie XIX i XX w., w: „Przegląd Historyczny” 1989, nr 1, s. 41–67. Syndrom polsko-litewski, w: „Głos” 1990, nr 62/63, s. 15–24. Cenzura prasy w Cesarstwie Rosyjskim na przełomie XIX i XX w., w: Piśmiennictwo – systemy kontroli – obiegi alternatywne pod red. A. Brodzkiej i J. Kosteckiego, t. 1, Warszawa 1992, s. 175–223. Czerwony i czarny front.