Władysław Konstanty Etc (ur. 11 marca 1949 w Czerwieńcu lub Czerwińsku) – polski działacz związkowy i opozycyjny w PRL.
Życiorys Syn Konstantego i Stefanii. Uczestniczył w wydarzeniach grudnia 1970 na Wybrzeżu, został pobity podczas demonstracji w Słupsku. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, organizował strajk w koszalińskim Polmozbycie i został wiceprzewodniczącej tamtejszej Komisji Zakładowej. Od 13 grudnia 1981 przebywał w ukryciu w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. W ramach walki z opozycją 5 listopada 1982 został powołany do wojska pod pozorem udziału w ćwiczeniach – w rzeczywistości poddawany represjom i uwięzieniu w Wojskowym Obozie Internowania na Kępie Panieńskiej pod Chełmnem (służył w 7 kompanii pontonowej, faktycznie wykonując prace fizyczne i przebywając w trudnych warunkach terenowych). Zwolniono go 3 lutego 1983, w trakcie pobytu udało mu się wydostać z obozu na około dobę i sprowadzić z Koszalina opłatek dla internowanych. Utworzenie wojskowych obozów internowania zostało w 2019 uznane przez sąd za zbrodnię komunistyczną oraz zbrodnię przeciwko ludzkości, a odpowiedzialni za to generałowie Władysław Ciastoń i Józef Sasin usłyszeli wyroki skazujące. W kolejnych latach działał w podziemnych strukturach „Solidarności”, m.in. organizując pomoc dla internowanych.