W miarę rozrastania się miasta, drewniany kościół wkrótce stał się ciasny. W 1847 rozbudowano go poprzez wydłużenie nawy i dobudowanie balkonów. Rok później ukończono budowę 22-głosowych organów zbudowanych przez urodzonego w Szwecji Andersa Thulé (1813-1872), założyciela fabryki organów Kangasala. Po ukończeniu budowy okazałego kościoła Aleksandra (1881) drewniany kościół stracił na znaczeniu, jednak w latach 90. XIX w. odnowiono jego wnętrze w duchu neorenesansu. Z tego okresu pochodzi obecna okładzina zewnętrzna kościoła. W latach 1953–1954 kościół został odrestaurowany i przywrócony do niemal pierwotnego, klasycystycznego wyglądu według planu opracowanego przez Nilsa Erika Wickberga (1909–2002). W 2000 kościół pomalowano wewnątrz i przearanżowano część ołtarzową. Konserwowano wówczas ambonę i odrestaurowano zakrystię. Drewniane elewacje, okna i drzwi oraz schody zostały wyremontowane i pomalowane w 2011. Fasada została odnowiona przez parafian i studentów Uniwersytetu Nauk Stosowanych w Tampere, jako praca studencka. Obiekt malowano z zewnątrz w 1983 i 1996.
Kościół jest świątynią popularną wśród imigrantów (m.in. msze w języku angielskim). Jest także chętnie wybierany jako miejsce zawierania ślubów.
Galeria
Przypisy
Tampere Kategoria:Religia w Tampere Kategoria:Zabytkowe kościoły w Finlandii