Czesław Szyndler ps. „Czech” (ur. 6 czerwca 1892 w Warszawie, zm. 16 kwietnia 1950 w Londynie) – pułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 6 czerwca 1892 w Warszawie, w rodzinie Eustachego i Stefanii z Drozdowskich.
W latach 1907–1911 działał w Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, a następnie w Związku Strzeleckim, w którym ukończył kurs oficerski. W 1911 rozpoczął studia na Wydziale Górnictwa Naftowego Politechniki Lwowskiej i został członkiem zwyczajnym Bratniej Pomocy.
6 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich, po czym został przydzielony do 2 pułku piechoty Legionów Polskich na stanowisko komendanta plutonu w 3. kompanii. 29 września tego roku został mianowany chorążym piechoty, a 20 października awansowany na podporucznika piechoty. Po bitwie pod Mołotkowem (29 października 1914) objął komendę nad 3. kompanią. 20 maja 1915 został mianowany komendantem plutonu w X randze. (porucznikiem piechoty z dniem 26 maja 1915). W czerwcu tego roku ranny w nogę podczas działań w Besarabii, leczył się w Szpitalu Rezerwowym nr 1 w Wiedniu, a następnie do 30 sierpnia 1915 w Szpitalu Garnizonowym nr 15 w Krakowie. Po rekonwalescencji służył przez krótki czas w 2. kompanii uzupełniającej oraz w c. k.