Zawiesza się je na wysokości 70–150 cm nad ziemią w liczbie dwóch pułapek na akr; Po wykryciu skoczkowatych opryskuje się sad odpowiednimi insektycydami co dwa tygodnie, zwykle 4–6 razy w sezonie wegetacyjnym; Usuwanie innych żywicieli fitoplazmy X i skoczkowatych zmniejsza inokulum choroby. Trawy są słabymi żywicielami skoczków liściastych i nie są żywicielami fitoplazmy, do opryskiwań w sadzie należy więc użyć herbicydów na rośliny dwuliścienne. Zdrowe, wolne od chwastów pasy trawy konkurują z chwastami szerokolistnymi i dostarczają niefitoplazmatyczne środowisko żywiciela; Ważne jest by wszyscy sadownicy zwalczali chorobę. Kluczem do zakończenia epidemii choroby X jest zmniejszenie ilości patogenów.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin sadowniczych Kategoria:Bakteryjne choroby roślin Kategoria:Wirusowe choroby roślin