W 1895 roku proponowano Surowieckiemu kandydaturę w uzupełniających wyborach do Sejmu (po śmierci Jana Dzierżysława Tarnowskiego), ale odmówił. W 1896 roku został wybrany członkiem rady powiatowej, w której został przewodniczącym Koła Włościańskiego. Jako radny Antoni Surowiecki zwracał szczególną uwagę na kwestie oświatowe. Z jego inicjatywy w 1899 roku powstała Szkoła Przemysłowa Uzupełniająca w Tarnobrzegu, a w roku 1901 Powiatowe Biuro Pracy. Surowiecki był członkiem Stronnictwa Ludowego, a przez pewien czas zasiadał w jego radzie nadzorczej.
W latach 1899–1905 roku był komisarycznym burmistrzem Tarnobrzega. Za jego rządów miasto zostało skanalizowane i oświetlone lampami gazowymi. W październiku 1918 wchodził w skład Powiatowego Komitetu Samoobrony. W okresie międzywojennym kilkukrotnie sprawował funkcję burmistrza TarnobrzegaSiarka. Pismo załogi Kopalni i Zakładów Przetwórczych Siarki „Siarkopol” w Tarnobrzegu, 1986, nr 15 [dostęp 2022-08-18]. Był wówczas związany z endecją (przyjaźnił się z Romanem Dmowskim). We wrześniu 1939 po raz drugi objął funkcję komisarycznego burmistrza Tarnobrzega. W trakcie okupacji niemieckiej rozwinął tajną działalność w Stronnictwie Narodowym i Narodowej Organizacji Wojskowej.
Antoni Surowiecki zmarł 6 listopada 1944.