Charakterystyka Torfowisko było w przeszłości zbiornikiem wodnym (dało to asumpt nazwie uroczyska), który zarósł i wypełnił się torfem, stając się torfowiskiem niskim z licznymi torfiankami (wypełnionymi wodą dołami po wydobyciu torfu) z roślinnością wodną, szuwarową, łąkową i zaroślami. Zróżnicowanie i mozaika siedlisk, jak również występowanie roślin rzadkich i chronionych, decyduje o cenności tego ekosystemu. W latach 90. XX wieku proponowano utworzenie tutaj rezerwatu przyrody o powierzchni 37,34 hektara, jednak do dziś pomysł ten nie został urzeczywistniony. Najniższy punkt terenu znajduje się na wysokości 167,5 m n.p.m.
Przyroda Przeprowadzone w latach 1991-1993 badania geobotaniczne pozwoliły na usystematyzowanie wiedzy o występujących w obrębie torfowiska zespołach roślinnych.
Grunty torfowiska pozostają przede wszystkim własnością prywatną. Są to głównie nieużytki, zwłaszcza zakrzewienia i dawne wyrobiska torfowe. Mniejszość terenu zajmują łąki i pastwiska. Warstwa torfu ma miąższość do 2,35 metra, a szarej gytii ilasto-wapiennej o dużej popielności do 1,3 metra. Poniżej zalegają utwory piaszczyste. W gytii dobrze zachowane są szczątki roślinne z przewagą korzonków i skórki bobrka trójlistkowego, turzyc i trzciny pospolitej.