149..
Opieka nad twórcami, literatami gdańskimi – w tamtych czasach – uczyniła go niezłomnym. Podawał siebie, swój czas – jak na otwartej dłoni – jako dar, tym, którzy stali z dala od Kościoła.
W sierpniu 1985 r. na skutek działań Służby Bezpieczeństwa, zakazem pełnienia funkcji duszpasterza i naciskiem biskupa Lecha Kaczmarka wobec prowincjała o. Walentego Potworowskiego w trybie pilnym został przeniesiony do Wrocławia, a następnie do Jarosławia.
W 1986 r. zamieszkał w Tarnobrzegu. W latach 2002 – 2021 pełnił posługę kapelana w Wojewódzkim Szpitalu im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu.
W uznaniu zasług dla idei Wolnej i Solidarnej Polski, 10 listopada 2005 r. otrzymał Medal 25 rocznicy Podpisania Porozumień Sierpniowych od prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Za szczególne zasługi w przywracaniu niepodległości Polski, został odznaczony 3 maja 2009 r., w Sali Senatorskiej Zamku Królewskiego w Warszawie przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiJózef Puciłowski, Portrety imienne i bezimienne. Polscy dominikanie a bezpieka 1945-1989, Kraków 2017, s. 165.. 27 października 2016 r.