thumb|Pomnik Jigorō Kanō przed Instytutem Kōdōkan – tradycyjna, japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
Historia Historia początków powstania jūjutsu jest nadal tematem wielu sporów. Jedni uważają, że jest to system rdzennie japoński – podobnie jak sumō – uznający za prekursora Hisamoriego Takenouchi, założyciela w 1532 roku, pierwszej formalnej szkoły jūjutsu w Japonii. Inni twierdzą, że jūjutsu pochodzi z Chin i zasługę przyznają przybyłemu w 1559 roku do Japonii mnichowi Chin Gen Pinh i sprowadzonemu przez niego kenpō. Jeszcze inni łączą powstanie tej sztuki walki z japońskimi lekarzami, którzy uczyli się w Chinach i system ten prawdopodobnie sprowadzili do Japonii. Wśród nich wyróżniał się lekarz z Nagasaki, Shirobei Akiyama Yoshitoki, któremu przypisuje się stworzenie szkoły Yōshin-ryüu i pierwszej zasady jūjutsu „ustąp, aby zwyciężyć”. Najbardziej prawdopodobne wydaje się trzecie wytłumaczenie, że w systemie tym zostały połączone techniki sprowadzone z Chin z technikami rdzennie japońskimi.
Niektóre ze starych szkół przetrwały do czasów współczesnych, np.