Po wybuchu stanu wojennego lider Robotniczej Służby Samoobrony sygnującej ulotki „anty-WRON”, należał też do lokalnej grupy Komitetu Oporu Społecznego. Od 1982 był współorganizatorem Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej Regionu Bydgoskiego, zajmującej się koordynacją manifestacji i rozprowadzania podziemnej prasy. W latach 1982–1984 i 1985–1989 zaangażowany w nielegalną działalność wydawniczą: autor tekstów, redaktor, wydawca, drukarz oraz kolporter „Informatora Bydgoskiego”. Uczestniczył w spotkaniach lokalnych duszpasterstw (w tym Klubu Inteligencji Katolickiej), współorganizował Msze za Ojczyznę i Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej. 25 listopada 1984 został aresztowany, przetrzymywano go w WUSW i Areszcie Śledczym w Bydgoszczy. 5 sierpnia 1985 skazany przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz 100 tysięcy zł grzywny. Przez wiele lat poddawany rozpracowywaniu przez służby PRL.