Włodzimierz Łopaczyński Wlodek Lopaczynski (ur. 14 marca 1955 w Olsztynie) – polski lekarz mieszkający na stałe w Stanach Zjednoczonych, doktor nauk medycznych, endokrynolog, onkolog, naukowiec.
Życiorys Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Olsztynie w 1974 w klasie o profilu humanistycznym. Rok wcześniej został finalistą Ogólnopolskiej Olimpiady Biologicznej. W latach 1974–1980 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej, AMB (obecnie: Uniwersytet Medyczny) w Białymstoku. Podczas studiów był założycielem i prezesem Studenckiego Klubu Wysokogórskiego działającego pod egidą Oddziału Międzyuczelnianego Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK) w Białymstoku.
Po uzyskaniu dyplomu lekarza podjął pracę w Zakładzie Chemii Ogólnej AMB, gdzie utworzył pracownię immunologii. Następnie pracował w Klinice Endokrynologii, Diabetologii i Chorób Wewnętrznych AMB. W 1983 zdał egzamin specjalizacyjny I stopnia z chorób wewnętrznych a w 1986 II stopnia. W 1985 obronił doktorat pracą pt. „Rybosomy nabłoniaka Guerin”.
W 1988 wyjechał do Stanów Zjednoczonych na stypendium fundacji J.E. Fogarty’ego do Narodowego Instytutu Raka, wchodzącego w skład Narodowych Instytutów Zdrowia w Bethesdzie w stanie Maryland.