thumb|150px|słowiańskie dialekty Istrii; dialekt ikawski Istrii zaznaczony na fioletowo Dialekt ikawski Istrii () – dialekt południowosłowiański używany w południowej i zachodniej Istrii w Chorwacji, a także w południowo-wschodnich Włoszech, w prowincji Molise (gwara molizańskich Chorwatów). Klasyfikowany jako dialekt należący do grupy dialektów sztokawskich, czakawskich, bądź też jako dialekt mieszany, pośredniczący pomiędzy obszarem sztokawskim i czakawskim.
Cechy językowe Do charakterystycznych cech fonetycznych dialekt ikawskiego Istrii należą: archaiczna akcentuacja, bliska tej w dialekcie kosowsko-resawskim, rozróżniająca ton krótki opadający, długi opadający i długi rosnący, rozwój *ě (jać) w i, tzw. ikawizm, np. besȉda, snîg < psł. *besěda, *sněgъ, choć liczne są też ekawizmy, jak np. w południowej Istrii sêno, susȅd < psł. *sěno, *sǫsědъ, przejście wygłosowego -l w -ja, np. vȅseja ‘wesoły’, cíja ‘cały’ < psł. *veselъ, *cělъ, rozwój psł. *ť w č́, a na samym południu w ť (pod wpływem czakawskim), np. svíč́a < psł. *svěťa, a przy tym niejednolity rozwój *ď w ž (z wcześniejszego ǯ́) lub j, np. žêža, rȍjen < psł. *žęďa, *roďenъ, rozwój grup. *šč i žǯ w št i žd, typowy dla dialektów sztokawskich, np.