Za rolę w Dzienniku Laydu otrzymał nominację do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej w kategorii najlepszy aktor zagraniczny.
Będąc pod wrażeniem jego występu, Jean Tulard zapisał w swoim Dictionnaire du cinéma (Słowniku kina):
Jego późniejsze występy obejmowały zarówno role komediowe (Le Voyage en Amérique, La route Napoléon),, jak i dramatyczne (Le chemin de Damas, Le Bon Dieu sans confession, Le dialogue des Carmélites). Aktor często wcielał się także w role duchownych (La guerra de Dios, Raspoutine). Od połowy lat 60. pojawiał się na ekranie sporadycznie.
Od 1962 Laydu wspólnie ze swoją żoną Christine Balli współtworzyli popularny spektakl lalkowy dla dzieci Bonne Nuit les Petits (Dobranoc, maluchy). Emisja spektaklu zakończyła się w 1973, doczekała się jednak wznowienia w latach 1994–1997.
Śmierć Laydu zmarł w Paryżu 29 lipca 2011, w wieku 84 lat. Przyczyną była choroba sercaClaude Laydu, French Actor, Dies at 84, www.nytimes.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).. Pochowany został na cmentarzu MontparnasseClaude René Laydu, www.findagrave.com [dostęp 2022-08-22] (ang.)..