Toniak bruzdkowany (Acilius canaliculatus) – gatunek chrząszcza z rodziny pływakowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję, głównie jej część północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1822 roku przez Ernsta Augusta Nicolaia pod nazwą Dytiscus canaliculatus. Jako lokalizację typową wskazano Halle w Niemczech.
Morfologia Owad dorosły thumb|left|Imago, widok od spodu Chrząszcz o płaskim, w zarysie jajowatym ciele długości od 14 do 16 mm. Głowa jest żółta z czarnym wzorem obejmującym poprzeczny pasek nasadowy i M-kształtną plamę na czole; w przeciwieństwie do toniaka żeberkowanego brak jest V-kształtnej plamy za nadustkiem. Przedplecze jest żółte do żółtobrunatnego z czarnym pasami biegnącymi wzdłuż wszystkich krawędzi i tworzącymi trapez. Tarczka ma smolistą barwę, czasem z rozjaśnionym wierzchołkiem. Pokrywy mają barwę żółtą do żółtobrunatnej z obfitym, drobnym i miejscami zlewającym się plamkowaniem koloru czerwonobrunatnego do czarnego. U samic pokrywy mają żeberka i głębokie, owłosione bruzdy, u samców są one zaś gładkie i bezwłose. Punkty makroskopowe na pokrywach są półksiężycowate, w tyle nieco gęściej rozmieszczone. Oprócz nich obecne są punkty drobne i mikrosiateczkowanie. Podgięcia pokryw są płaskie do lekko wypukłych. Ubarwienie spodu ciała wykazuje zmienność wewnątrzgatunkową.