W przeciwieństwie do partii macierzystej, Młodzi Socjaliści szybko poszli w kierunku rewolucyjnym. Wśród socjaldemokratów wciąż nie było zgody co do tego, czy partia powinna przyjąć charakter reformistyczny, czy rewolucyjny. Dość szybko kierownictwo partii zaczęło izolować organizację młodzieżową. Powstała nowa organizacja, Socjaldemokratyczna Liga Młodzieży (SU) założona przez klub z Malmö (który był największym klubem organizacji) oraz dwa sąsiadujące kluby w Sofielund i Svedala na konferencji w 1903. przyjęły program partii w jego całości i silnej antymilitarnej postawie. W 1905 SU została przyjęta jako nowe młodzieżowe skrzydło partii, po czym Młodzi Socjaliści zostali odizolowani. Dwie czołowe postacie organizacji, Carl G. Schröder i Hinke Bergegren, zostały wykluczone w 1908. Po tych wydarzeniach, zorganizowano nadzwyczajny zjazd w dniach 23-25 ​​sierpnia, gdzie podjęto decyzję o utworzeniu nowej partii, Młodej Partii Socjalistycznej (szw. Ungsocialistiska Partiet, UP). mały|Hinke Bergegren przemawiający z podmium. Młodzi Socjaliści wkrótce stali się dużym ruchem masowym z 378 lokalnymi oddziałami w całym kraju. Celem ich było szerzyć idee socjalistyczne m.in. poprzez gazety „Brand” i „Lysekils-Kuriren”. Ta pierwsza prezentowała różne ideologie socjalistyczne, takie jak syndykalizm, anarchizm, marksizm itp.