By utrzymać rodzinę rzeźbił elementy wystroju dla kościołów w Kraczkowej, Mazurach, Izdebkach i Błażowej.
Po wojnie przeprowadził się do Rzeszowa, gdzie był współzałożycielem Rzeszowskiego Związku Artystów Plastyków. Od 1946 roku zaczął pracować jako nauczyciel w Wolnym Studium Sztuk Plastycznych w Rzeszowie. W 1956 roku otrzymał nagrodę artystyczną Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, w 1975 roku Srebrny Krzyż Zasługi, zaś w 1976 roku Złota Odznakę Zarządu Głównego ZPAP. Za działalność w AK w 1991 roku Zbigniew Krygowski otrzymał Nagrodę Wojewody Rzeszowskiego. Krygowski utrzymywał kontakty z polskimi kolorystami: Antonim Józefem Kamińskim, Marianem Strońskim, Jadwigą Dziędzielewicz, Zdzisławem Truskolaskim.
Malarz zmarł w Rzeszowie 23 sierpnia 1992 roku.
Życie prywatne Artysta był żonaty z Marią Bieniek, pobrali się 12 czerwca 1937 roku. Brat Zbigniewa Bogumił był geologiem, drugi brat Zdzisław malarzem i witrażystą. Wnukiem Zbigniewa Krygowskiego jest polityk Marek Pęk.
Twórczość W twórczości Krygowski najwięcej jest pejzaży, m.in. krajobrazy podgórskie. Był kolorystą. Widoczne są wpływy Cèzanne’a i Pankiewicza. Artysta malował też sceny rodzajowe oraz martwe natury.