María Isabela Lacada Andia (ur. 3 listopada 1882 w Borja, zm. 23 sierpnia/8 listopada 1936) – hiszpańska zakonnica, męczennica, ofiara hiszpańskiej wojny domowej, błogosławiona Kościoła katolickiego.
Jej rodzicami byli Juan Lacaba i María Andía; została ochrzczona w kościele parafialnym San Bartolomé przez jego proboszcza, Juana Cruz Lamo.
Wychowała się w środowisku religijnym, w domu, w którym religia była uważana za najcenniejsze dziedzictwo przekazywane z rodziców na dzieci. Była obdarzona pięknem, prostotą i gościnnością. Wielokrotnie proszono ją o zamążpójście, ale zachowała skarb swojego powołania, na które wpływ miała jej matka, ponieważ pracowała w klasztorze Conceptionists of Borja, jednak wstąpiła do klasztoru Conceptionists of Madrid, mieszczącego się przy ulicy Sagasti i tam wstąpiła 12 lutego 1903.
W 1935 roku została wybrana na opatkę klasztoru. Wcześniej pełniła funkcję mistrzyni nowicjuszy. To wydarzenie pokazuje, że siostry zakonne doceniały jej pracę z nowicjuszkami. Od razu zrozumiała, że najskuteczniejszym środkiem dla wspólnoty jest wysoki poziom duchowy i silna więź braterskiej miłości inspirowana Ewangelią.