W 1898 roku po śmierci naczelnika KPPW Święcicki objął jego stanowisko i piastował je do 1912 roku. Jako naczelnik wyróżnił się w trzech działaniach. Od początku 1898 roku skutecznie przeciwdziałał narzuceniu swemu bankowi przez władze carskie statutu wzorcowego dla banków spółdzielczych w Cesarstwie Rosyjskim. W 1906 roku odpierał napad na Kasę i został poważnie ranny. W 1910 roku napisał oparte na sprawozdaniach opracowanie pt. Historya Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Warszawskich na czterdziestoletni okres jej istnienia 1870–1910Ludwik Święcicki, Historya Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Warszawskich na czterdziestoletni okres jej istnienia 1870–1910, Warszawa 1910.Joanna E. Utkin, Pierwsza kasa pożyczkowa w Królestwie Polskim i kariera Ludwika Święcickiego, „Studia Prawno-Ekonomiczne” 2020/117, s. 143–159..
Po utworzeniu w 1917 roku Królewsko-polskiego Ministerstwa Skarbu Ludwik Święcicki został naczelnikiem biura Wydziału Inwentaryzacji Majątku Skarbowego. W listopadzie 1918 roku został przyjęty do pracy w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej, będącej bankiem emitującym markę polskąWojciech Morawski, Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku, Warszawa 1998..