Objawy pojawiają się także na nadziemnych częściach ziemniaków, ale są mniej wyraźne. Brzegi blaszek lub całe blaszki liści podwijają się do góry. Na nerwach liści mogą pojawiać się brunatne, nekrotyczne smugi. Liście, szczególnie w górnej części ustawione są bardziej pionowo ku górze, nienaturalnie, wskutek czego roślina ma bardziej strzelisty pokrój. Ich ogonki czasami wyginają się w płaszczyźnie pionowej. Charakterystyczne jest to, że wszystkie wyginają się w tę samą stronę, wskutek czego roślina nabiera spiralnego wyglądu. Porażone pędy rosną gorzej, czasami tak znacznie, że są karłowate. Nasilenie tych objawów jest zależne od szczepu wirusa, warunków środowiska i podatności odmiany ziemniaka.
Epidemiologia W laboratorium udało się zainfekować wirusem wrzecionowatości ziemniaka wszystkie gatunki z rodzaju psianka (Solanum), z wyjątkiem Solanum heterodoxum. Gatunek ten może stać się bazą do wyhodowania odmian odpornych na tę chorobę. Udało się zainfekować także gatunki należące do kilku innych rodzajów rodziny psiankowatych, a nawet dwa gatunki z rodzaju astrowatych (Asteraceae);