Mężec rudawy (Ephebopus rufescens) – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Zamieszkuje północną Amerykę Południową. Zasiedla równikowe lasy deszczowe położone na terenach wyżynnych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2000 roku przez Ricka C. Westa i Samuela Marshalla. Jako lokalizację typową wskazano okolice obozu Cäiman w górach Kaw w gminie Roura w Gujanie Francuskiej. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „rudawy” i odnosi się do ubarwienia tego pająka. Według wyników analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Westa i współpracowników w 2008 roku gatunek ten znajduje się w nierozwikłanej trychotomii z E. murinus i kladem obejmującym pozostałych przedstawicieli rodzaju.
Morfologia thumb|Osobnik z gminy Saül w Gujanie Francuskiej Pająk ten osiąga do około 50 mm długości ciała i do około 140 mm rozpiętości odnóży. Osobniki młodociane mają ubarwienie kontrastowe – karapaks jest czarny ze złotawym połyskiem, opistosoma (odwłok) ma metaliczny połysk zielony, trzy pierwsze pary odnóży są czarne, a na parze ostatniej dominuje kolor różowy. Osobniki dorosłe są ciemnobrązowe do ciemnorudobrązowych (czasem z fioletowym połyskiem) z wąskimi żółtymi paskami podłużnymi na rzepkach oraz złotymi, brązowymi i czerwonawymi włoskami.