Charakterystyka Jaskinia powstała w triasowych wapieniach typu steinalmskiego. Kierunek rozwinięcia podziemnych przestrzeni jest zgodny z systemem ciosowych pęknięć (diaklaz), przebiegających na kierunku NW – SE i krzyżującym się z nim kierunku E – W. Komory i korytarze są w większości zwalone głazami i blokami wapienia. Główna komora jaskini (tzw. Wielki Korytarz), o szerokości 15 – 20 m i wysokości 1 – 10 m, jest zorientowana w kierunku N – S. W miesiącach wiosennych (np. w kwietniu) dno jaskini pokryte jest dużą liczbą lodowych stalagmitów, a ze stropu zwisają draperie lodowe długości od 2 do 5 metrów.
W południowo-wschodniej części jaskini, na wysokości około 980 m n.p.m., na ścianach zachowały się ślady rzecznego modelowania korytarzy. Uważa się, że są to pozostałości podziemnych koryt wytworzonych przez wody paleo-Hnilca w okresie przed górnym eocenem (analogicznie jak horyzont B. w Jaskini Strateńskiej). Podobne pozostałości modelowania rzecznego na poziomie ok. 985 – 990 m. n. p. m. były również znalezione w samym zapadlisku Duča.
Przypuszcza się, że możliwe byłoby znalezienie połączenia jaskini Duča z sąsiednią Dobszyńską Jaskinią Lodową, jednak wszelkie prace speleologiczne w tym miejscu są zabronione z uwagi na specjalnie chroniony reżym klimatyczny tej drugiej jaskini.
Turystyka Jaskinia nie jest dostępna do zwiedzania turystycznego.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Słowackiego Raju