fragmenty przedr.: A. A. Kryński i M. Kryński Zabytki języka staropolskiego, Warszawa 1918, wyd. 2 Warszawa 1925, s. 348-359; S. Vrtel-Wierczyński Wybór tekstów staropolskich, Lwów 1930, wyd. 2 Warszawa 1950, wyd. 3 Warszawa 1963; rekonstrukcję całości (część według podobizn w edycji L. Bernackiego, fragmenty według znalezisk K. Piekarskiego, urywki zaginione w przekładzie własnym), ogł. J. Krzyżanowski Proza polska wczesnego Renesansu 1510-1550, Warszawa 1954; dedykację H. Wietora przedr. W. Taszycki "Obrońcy języka polskiego. Wiek XV-XVIII", Wrocław 1953, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 146, (przekł. łacińskiego utworu Collationes quas dicuntur mutuo rex Salomon sapientissimus et Marcolphus facie deformis et turpissimus, tamen, ut fertur, eloquentissimus, sequitur cum figuris; w opinii K. Piekarskiego tłumacz posłużył się prawdopodobnie edycją J. Weyssenburgera, wyd. w Landshut w Bawarii 1514: zdaniem K. Budzyka przekład powstał w oparciu o 2 wzory łacińskie – względnie na podstawie wersji rękopiśmiennej, podczas gdy szatę graficzną edycji polskiej wzorował drukarz na edycji bawarskiej. Historia o św. Annie, ok. 1522 (wyd. nieznane); wyd. następne: pt. Żywot świętej Anny, najczystszej panny Mariej matki bożej i pana Jezu Crysta, starej matki jego, Kraków ok. 1522, drukarnia H. Wietor; Kraków ok. 1532;