Wołodymyr Pawłowycz Naumenko (; ur. w Nowogrodzie Siewierskim, zm. 8 lipca 1919 w Kijowie) – ukraiński nauczyciel, tymczasowy przewodniczący Ukraińskiej Centralnej Rady i minister edukacji pod rządami Hetmanatu, znany ze swojej działalności na rzecz niepodległości Ukrainy w czasach Imperium Rosyjskiego.
Młodość i wykształcenie Wołodymyr Pawłowycz Naumenko urodził się 19 lipca 1852 w Nowogrodzie Siewierskim wówczas należącym do Imperium Rosyjskiego. Jego rodzina wywodziła się z Kozaków pochodzących z ziem Łubniewskich. W 1869 roku ukończył II gimnazjum męskie w Kijowie i 12 września rozpoczął studia na Wydziale Historyczno-Filologicznym Uniwersytetu Kijowskiego im. Św. Włodzimierza (obecnie Uniwersytet im. Tarasa Szewczenki). Ukończył studia 31 maja 1873.
Kariera naukowa Po ukończeniu studiów został nauczycielem w II gimnazjum męskim, które sam ukończył. W latach 1873–1894 uczył w gimnazjum żeńskim św. Olgi. W latach 1880–1882 nauczał języka rosyjskiego w prywatnym kolegium Pawła Gałagana. W 1883 roku za pracę w gimnazjum żeńskim św. Olgi został odznaczony Orderem Świętej Anny IV klasy. Od 1889 roku uczył w gimnazjum żeńskim w Funduklejówce i w Korpusie Kadetów św.