Jako pierwszy zbadał go i opisał Andreas Birch. Griesbach wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu, nadał mu numer 205 i sporządził jego krótki opis. Dean Holmes wciągnął go na listę rękopisów Septuaginty pod numerem 68.
Wilhelm Friedrich Rinck sądził, że jest kopią minuskułu 209 (w Ewangeliach). argumentował, że 205 oraz 209 są kopiami tego samego archetypu. Początkowo utrzymywało się przekonanie u badaczy, że minuskuł 2886 jest kopią 205 i z tego powodu był początkowo oznaczany symbolem 205abs. Jednak w 2014 roku Alison Welsby przedstawił argumenty świadczące o tym, że to właśnie 205 jest kopią, a 2886 oryginałem.
Jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Rękopis przechowywany jest w Bibliotece Marciana (Gr. Z. 5) w Wenecji.
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Lista rękopisów Septuaginty
Przypisy
Bibliografia Listy rękopisów
Wydania krytyczne NT [w skrócie NA26] [NA27]
Introdukcje do krytyki tekstu NT
Inne
R. Waltz, Minuscule 205 at the Encyclopedia of Textual Criticism
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XV wieku Kategoria:Rękopisy Septuaginty