, .
Pierwsze pięć cech łączy dialekt nadiski z dialektem terskim i briskim, kolejne trzy łączą go tylko z terskim, a przeciwstawiają nadiskiemu.
Do najbardziej charakterystycznych cech morfologii dialektu nadiskiego należą: zachowaniem typowego dla zachodniej słowiańszczyzny przyrostka *vy- (podobnie jak w dialekcie tolmińskim, rezjańskim albo zilskim) w formie vε-, np. vεhnát, vεpodít < psł. *vygъnati, *vypǫditi, por. , , stopień najwyższy tworzony przy pomocy przyrostka nar- ‘naj-’, najpewniej pochodzącego z pierwotnego na-že- z typowym dla słoweńskiego rotacyzmem, u rzeczowników żeńskich na -a o akcencie na końcówkę spotyka się często końcówkę dopełniacza liczby mnogiej -í, np. u̯odí ‘wód’, suzí ‘łez’, daskí ‘desek’.
W słownictwie liczne są pożyczki friulskie, mniej liczne są zaś włoskie.
Zobacz też dialekt terski dialekt rezjański
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język słoweński Kategoria:Języki Włoch