W trzeciej dekadzie grudnia 1918 na czele kompanii złożonej z członków Polskiej Organizacji Wojskowej wstąpił do organizującego się w Zambrowie 1 pułku strzelców suwalskich. Później objął dowództwo pułkowej kompanii karabinów maszynowych. Następnie został przydzielony do 1 pułku czołgów, w którym od 11 marca do 13 września 1920 dowodził kompanią reperacyjną. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
16 września 1920 w Augustowie został przemocą wyprowadzony przez ułanów 3 pułku ułanów z siedziby Dowództwa Miasta na ulicę i bestialsko zamordowany za to, „że przebił bagnetem ułana 3 pułku, który mu ubliżył. Kapitan Użupis był już wówczas aresztowany i znajdował się pod strażą, oprócz tego w lokalu dowództwa miasta było 15 oficerów, którzy nie potrafili obronić mordowanego oficera”.