Feliks Białkiewicz, ps. Zbigniew, Grot, Zataj, Leśny, ur. 11 lipca 1922 w Pińczowie, zm. 26 listopada 2008 w Warszawie, polski działacz harcerski w czasie II wojny światowej, komendant wojennego hufca (Roju) Szarych Szeregów Zbigniewowo Pińczów, harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego, podporucznik czasu wojny Armii Krajowej i porucznik Wojska Polskiego.
Profesor doktor habilitowany inżynier leśnik-hydrolog, specjalista z zakresu regulacji stosunków wodno-glebowych siedlisk leśnych, oczyszczania i produkcyjnego wykorzystania wód ściekowych w glebie pod uprawę plantacji drzew. Działacz kombatancki i społecznik.
Życiorys Dzieciństwo i wczesna młodość Urodził się 11 lipca 1922 w Pińczowie, jako najmłodszy (czwarty) syn Adama Białkiewicza i Leokadii z d. Mol. Jego Ojciec, specjalista od napędu młynów i hydrauliki, był jednym z wykonawców i montażystów pierwszego krzyża metalowego na szczycie Giewontu w Tatrach, w 1901 rokuWojtycza, J. (red.), Harcerski Słownik Biograficzny, tom IV, Warszawa 2016, s. 24.