w trakcie wojny pełnił funkcję łącznika między rządem francuskim a polskim rządem na wychodźstwie. Po ataku Niemiec na Francję przedostał się do Portugalii, gdzie podjął pracę na uniwersytecie w Coimbrze.
Po zakończeniu II wojny światowej wielokrotnie ubiegał się o pozwolenie na powrót do Polski, za każdym razem spotykając się odmową ze strony polskich władz. Pod koniec życia pozostawał w Coimbrze, pełniąc służbę jako kapelan jednego z zakonów żeńskich. Zmarł podczas wizyty we Francji, został pochowany na cmentarzu w rodzinnym Serre-Nerpol. Część jego spuścizny, w tym notatki z wykładów prowadzonych w Krakowie, znajduje się w posiadaniu Działu Rękopisów Biblioteki Jagiellońskiej. Z kolei księgozbiór Davida znalazł się w bibliotece opactwa benedyktynów w Tyńcu.
Odznaczenia Order Odrodzenia Polski (1930) Order Narodowy Legii Honorowej (1933)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Francuscy duchowni katoliccy Kategoria:Francuscy historycy Kategoria:Francuscy orientaliści Kategoria:Francuzi w Polsce Kategoria:Odznaczeni Legią Honorową Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (III Republika Francuska) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 1955