Jean-Baptiste Vuillaume (ur. 7 października 1798 w Mirecourt, zm. 19 marca 1875 w Paryżu) – francuski lutnik.
Życiorys Pochodził z rodziny lutników, pobierał nauki w rodzinnym Mirecourt u wuja, Claude’a-François Vuillaume’a. W 1818 roku przyjechał do Paryża, gdzie początkowo pracował u François Chanota, a w 1821 roku podjął pracę u budowniczego organów Simona Létégo. W 1825 roku został wspólnikiem Létégo, a w 1827 roku założył własny warsztat lutniczy. Nie mogąc znaleźć nabywców swoich instrumentów, zaczął kopiować skrzypce i wiolonczele włoskich mistrzów, m.in. Stradivariego. Zbudował około 3 tysięcy instrumentów. Niektóre z nich sygnowane zostały jako rzekome dzieła Caspara Tieffenbruckera, mistyfikację tę zdemaskowano dopiero w XX wieku. Zgromadził także bogatą kolekcję historycznych instrumentów smyczkowych, po śmierci włoskiego kupca Luigiego Tarisia w 1854 roku nabył jego zbiory.