thumb|Grób ojca (pierwszy) na cmentarzu przy ul. Morskiej w Braniewie Stanisław Solarz CSsR (ur. 5 maja 1894 w Ołpinach k. Jasła, zm. 25 grudnia 1974 w Braniewie) – polski redemptorysta, dyrektor seminarium w Toruniu, po wojnie proboszcz parafii św. Krzyża w Braniewie. Propagator kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, nauczyciel, podczas wojny organizator tajnego nauczania, działacz społeczny na rzecz ubogich i opuszczonych, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Życiorys Urodził się 5 maja 1894 w Ołpinach koło Jasła. Ze względu na słabe przygotowanie nie został przyjęty do gimnazjum w Jaśle i rozpoczął naukę w niższym seminarium w Tuchowie. Pierwszą profesję zakonną złożył 2 sierpnia 1914 roku, święcenia kapłańskie otrzymał 20 marca 1920 roku. Po święceniach nauczał łaciny, języka niemieckiego oraz biologii w małym seminarium w Toruniu. W latach 1923–1930 pełnił obowiązki dyrektora Juvenatu, czyli małego seminarium duchownego w Toruniu. Prowadził bardzo szeroką działalność charytatywną na rzecz ubogich i opuszczonych. Założył Towarzystwo Świetlic Charytatywnych. Gromadził w nich dorosłych i dzieci zarówno w celu wyżywienia, jak również wychowania religijnego.