thumb|Grób Aleksandra Dakowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Aleksander Dakowski ps. „Aleksander” (ur. 29 stycznia 1914 w Łopatkach, zm. 2 stycznia 2001 w Warszawie) – kapitan łączności Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 29 stycznia 1914 we wsi Łopatki, w rodzinie Antomiego i Klementyny. Był absolwentem XII promocji im. Marszałka Piłsudskiego Szkoły Podchorążych Łączności w Zegrzu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1937 i 11. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1939 służył w pułku radiotelegraficznym w Warszawie na stanowisku instruktora 2. kompanii I batalionu. W kampanii wrześniowej dowodził plutonem radio 23 Dywizji Piechoty. W styczniu 1940 zaangażował się w działalność konspiracyjną. Początkowo pełnił funkcję oficera łączności Obwodu Żoliborz ZWZ, a następnie dowódcy grupy likwidacyjnej Komendy Okręgu Warszawa Miasto ZWZ. Jesienią 1942 został przeniesiony do Oddziału V Komendy Głównej. Od 1943 i w powstaniu warszawskim dowodził kompanią „Omnibus” batalionu radiotelegraficznego „Iskra”. W 1942 został awansowany na stopień porucznika, a w 1944 kapitana. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po kapitulacji powstania wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną.