propagowano również walkę przeciwko władzy i przeciwko komunizmowi. Instruktorami byli Pakistańczycy, irańscy zawodowi wojskowi, byli afgańscy oficerowie oraz specjaliści ze Stanów Zjednoczonych, Chin, Arabii Saudyjskiej, Egiptu i Jordanii.
W 1979 roku z powodu wewnętrznych konfliktów w partii, stronnictwo podzieliło się na trzy frakcje: Hekmatjara, Chalisa i Farukiego.
W 2001 roku Gulbuddin Hekmatjar dołączył do Talibów i prowadził wojnę partyzancką przeciwko wojskom amerykańskim stacjonującym wówczas w Afganistanie; zorganizował również grupę kilku tysięcy partyzantów, która walczyła przeciwko władzy Hamida Karzaja, który w latach 2001–2014 był prezydentem Afganistanu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Afgańskie skrajnie prawicowe partie polityczne Kategoria:Historyczne partie i ugrupowania w Afganistanie Kategoria:Antykomunizm