Bój w Głożynach (Bój pod Głożynami, ) – starcie niemieckiego wojska z oddziałem polskich żołnierzy 20 Pułku Piechoty Ziemi Krakowskiej 6 DP Armii Kraków w Głożynach (obecnie Radlin) w czasie kampanii wrześniowej w dniu 1 września 1939 roku. Obok walk w Rybniku, Żorach i Bożej Górze jedna z potyczek w ramach tzw. „bitwy pszczyńskiej”.
Przed starciem 1 września 1939 roku, ok. godz. 6.00 saperzy 20 Pułku Piechoty, pod dowództwem plut. Stanisława Czubasiewicza doprowadzili do wysadzenia zaminowanego tunelu kolejowego w Rydułtowach, aby utrudnić przedostanie się do rejonu Rybnika niemieckiej opancerzonej drezyny. Po wysadzeniu obiektu, saperzy oraz żołnierze plutonów wartowniczych (por. Tadeusz Kupfer i plut. Jan Debesz) wyruszyli w stronę Rybnika i Pszczyny, do jednostki macierzystej.
Przebieg Wycofujący się żołnierze polscy wraz z ewakuującymi się kolejarzami i pocztowcami napotkali w Niewiadomiu kolumnę niemieckich wozów opancerzonych. Zdecydowali się wtedy wycofać się przez Radlin w kierunku Wodzisławia lub Marklowic. Dzięki pomocy pracowników kopalni „Ignacy” przedostali się do Głożyn, gdzie natrafili czołgi kolumny wojsk niemieckich wraz z grupami zwiadowczymi na motorach. Żołnierze polscy otworzyli ogień do zwiadowców Wehrmachtu.