thumb|Collegium Maius, najstarsza część Uniwersytetu Jagiellońskiego, pierwszej polskiej uczelni (zał. w 1364)
Historia oświaty w Polsce – dzieje poczynań w historii Polski służących kształceniu i wychowaniu, zarówno w szkolnictwie podstawowym i średnim (ponadpodstawowym) jak i w szkolnictwie wyższym.
Okres średniowieczny Do najwcześniejszych form zorganizowanej oświaty na ziemiach polskich (biorąc pod uwagę także dzisiejszy teren Polski) zaliczyć można tworzone w XI i XII wieku szkoły katedralne przy siedzibach biskupich oraz szkoły kolegiackie. Powstały one w Poznaniu, Płocku, Wrocławiu, Włocławku, Krakowie, Sandomierzu, Wiślicy, Łęczycy, Głogowie, Legnicy i Brzegu. W XIII wieku przy wsparciu samorządu miejskiego nastąpił rozwój szkół parafialnych, co było efektem realizacji postanowień soboru laterańskiego IV (1215). W 1364 król Kazimierz III Wielki założył uniwersytet w Krakowie, wzorowany na uniwersytetach w Padwie i Bolonii. Uczelnię tę odnowił w 1400 król Władysław II Jagiełło, rozwijając ją w kierunku rozwiązań przyjętych na Uniwersytecie Paryskim (cztery wydziały).
Okres renesansu i reformacji