Genitalia samca mają błoniasty edeagus i zaopatrzoną w wyrostki koniunktywę.
Stadia larwalne mają ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka zlokalizowane pomiędzy tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym, natomiast między tergitami trzecim i czwartym występuje zamiast ujść blizna.
Ekologia i występowanie Dane o biologii i ekologii tych owadów są skąpe. Wszystkie gatunki są fitofagami ssącymi. Większość związana jest pokarmowo z dyniowatymi, a część z bobowatymi. Poza tym pluskwiaki te podawane są z przedstawicieli arekowatych, astrowatych, herbatowatych, marzanowatych, męczennicowatych, morwowatych, mydleńcowatych, niecierpkowatych, pokrzywowatych, połapkowatych, powojowatych, psiankowatych, rutowatych, szarłatowatych, ślazowatych, toinowatych, wiechlinowatych i wilczomleczowatych, jednak zdecydowana większość tych obserwacji nie dotyczy żerowania, a jedynie bytowania na roślinie. Poza tym obecność jednego gatunku stwierdzono wśród szczątków roślinnych i pod napływkami.