W 1914 Strzelecki powrócił do Łodzi, gdzie udzielał prywatnych lekcji, a wakacje spędzał na wspinaczkach w Tatrach.
Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się do Sosnowca, gdzie działał z bratem Janem w OKR PPS-Lewicy. We wrześniu 1914 przedostał się do Łodzi, gdzie działał również w OKR, a po zajęciu miasta przez Niemców został członkiem Komisji Międzyzwiązkowej, grupującej działaczy SDKPiL, Bundu i PPS-Lewicy, w ramach której Działał w Komisji na rzecz wolnych wyborów do rady miejskiej. 15 marca 1915 został aresztowany ze względów politycznych i osadzony w obozach w Havelbergu, a następnie w Rheinsbergu. Po uwolnieniu powrócił do Łodzi, gdzie od grudnia 1915 kierował Biurem Pośrednictwa Pracy i współpracował z Robotniczym Stowarzyszeniem Oświatowym „Światło”. W lutym 1916 został prezesem Robotniczego Stowarzyszenia Spożywczego „Związkowiec” i został taksatorem w Ubezpieczeniach Wzajemnych Budowli od Ognia. W grudniu 1916 został członkiem powołanego przez PPS-Lewicę Robotniczego Komitetu Wyborczego Polskiej Lewicy Socjalistycznej.