Niezwłocznie po zdobyciu informacji przed komisję śledczą doprowadzono Korzeniewskiego, introligatora trudniącego się oprawianiem akt władz poznańskich. Korzeniewski oświadczył, że nigdy nie miał styczności z bronią i nie umie jej używać, a także, iż z uwagi na natłok pracy od długiego czasu nie przebywał na Chwaliszewie. Ponadto złożył oświadczenie o treści: Wielmożny panie dyrektorze policji, tu zaszła jakaś pomyłka, bowiem poszukujecie jakiegoś Korzeniewskiego, gdy ja – o czym powinniście wiedzieć – zowię się Korzeniowski. W wyniku tego, po kolejnych czynnościach śledczych, przed komisją postawiono kucharza Korzeniewskiego, osobę starszą, który, jak ustalono w trakcie dalszych czynności, od 25 lat nie był na Chwaliszewie. Ostatnią osobą podejrzaną o zamach na cara był nieznany z personaliów L.J., który z uwagi na przestępstwa kieszonkowe uciekł z Poznania do Kalisza, gdzie go aresztowano przed wrześniem 1843 z uwagi na brak dokumentów. Miał przy sobie list, w którym nieznany interlokutor radził zjechać do wiadomego miasta, przez które przejeżdżał będzie C.R.M. i gdzie ma dokonać wielkiego dzieła. L.J., nie wiedząc o śledztwie wrócił do Poznania, gdzie ponownie został aresztowany. Wypuszczono go jednak, po oświadczeniu Franciszka Skąpskiego, który stwierdził, że list był autorstwa Witkowskiego, który za przyczyną L.J.