Witold Florian Kapciuk (ur. 4 maja 1888 w Wilnie, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 4 maja 1888 w Wilnie, w rodzinie Macieja i Anny z Billewiczów. Ukończył II Gimnazjum w Wilnie. W 1905 poznał pensjonarkę szóstej klasy gimnazjum Salomeę Zorawowiczównę z zamożnej rodziny kupieckiej, z którą później zawarł związek małżeński. Od 1907 służył w armii rosyjskiej. Awansował na kolejne stopnie: podporucznika ze starszeństwem z 8 czerwca 1908, porucznika (8 czerwca 1912) i sztabskapitana (14 grudnia 1915). W czasie I wojny światowej walczył w kowieńskiej artylerii fortecznej (ros. Ковенская крепостная артиллерия). W 1919 wrócił do Wilna i zamieszkał z żoną u teściów.

Został przyjęty do korpusu oficerów rezerwowych Wojska Polskiego w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 248. lokatą w korpusie oficerów artylerii i przydzielony w rezerwie do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie. Z dniem 1 stycznia 1928 jako oficer rezerwy powołany do służby czynnej został przemianowany na oficera zawodowego w korpusie oficerów artylerii, w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 kwietnia 1925 i 1. lokatą. Służbę pełnił w 25 pułku artylerii lekkiej w Kaliszu na stanowiskach: oficera administracyjnego, oficera ds.