rozpoczęto od czterodniowego atakowania murów za pomocą dziesięciu armat. W wyniku ataku zawaliła się część muru, co umożliwiło wojskom osmańskim dostać siędo miasta. Udało im się dotrzeć do głównej bramy zamku, którą próbowali sforsować, jednak obrońcy zaciekle się bronili. 8-tysięczna armia Skanderbega przeprowadziła wiele ataków na osmańskie obozy położone w okolicy miasta, co odciążało broniących zamku strażników. Murad II zarządził wykopać przejście, dzięki któremu wojska osmańskie miały przekroczyć mury zamku; ostatecznie nie zostało ono wykopane, a podczas prac wielu osmańskich żołnierzy zmarło z wycieńczenia. Podczas jednej z nocy, obrońcy zamku opuścili budynek i zniszczyli większość osmańskich armat.
Po bezskutecznych próbach oblężenia miasta, Murad II postanowił w listopadzie 1450 roku wraz ze swoją armią w wycofać się do Edirne.
Następstwa Po zwycięstwie Skanderbega wysłano do Albanii ambasadorów z Państwa Kościelnego, Neapolu, Węgier i Burgundii; sam Skanderbeg był cieszył się uznaniem w państwach zachodnioeuropejskich.