NMS Marsuinul – rumuński okręt podwodny ulepszonego typu Vetehinen z okresu II wojny światowej. Okręt zaprojektowany przez niemieckie przedsiębiorstwo Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw, zbudowany w rumuńskiej stoczni w Gałaczu. Po rocznym okresie prób i testów odbył jeden patrol bojowy, wzdłuż wybrzeża tureckiego.
Po zamachu stanu, obaleniu rządu Iona Antonescu przejęty przez marynarkę ZSRR i wcielony do służby jako TS-2, następnie N-40 i S-40. Wycofany ze służby w 1950 roku.
Budowa W okresie międzywojennym Królewska Rumuńska Marynarka posiadała tylko jeden okręt podwodny „Delfinul”, zamówiony we Włoszech w 1927 roku i odebrany dopiero po dziewięciu latach, a z budowy drugiej jednostki tego typu zrezygnowano z uwagi na wady projektu. Dopiero w ramach programu rozbudowy floty rumuńskiej z 1937 roku zdecydowano o budowie trzech kolejnych okrętów podwodnych, tym razem we własnej stoczni w Gałaczu, według projektu zagranicznego. Ostatecznie w 1938 roku przystąpiono do budowy dwóch okrętów zbliżonych typów, zaprojektowanych przez niemiecko-holenderskie przedsiębiorstwo Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw. „Marsuinul” miał być podwodnym stawiaczem min, a „Rechinul” klasycznym okrętem torpedowym.