Napęd w położeniu nawodnym stanowiły dwa silniki Diesla o mocy łącznej 1840 KM, a pod wodą dwa silniki elektryczne o mocy łącznej 860 KM. Pozwalały one na osiąganie prędkości 16,6 węzła na powierzchni i 8 węzłów w zanurzeniu. Zasięg na powierzchni wynosił 8040 mil morskich przy prędkości 10 w, a pod wodą 86 Mm przy prędkości 4 w.
Załoga okrętu liczyła 45 osób.
Służba thumb|„Marsuinul” (po prawej) i „Rechinul” Okręt wcielono do służby w lipcu 1943 roku, z numerem taktycznym S 2. Podczas II wojny światowej odbył tylko jeden patrol bojowy między 10 a 27 maja 1944 roku w rejonie Batumi i wybrzeża tureckiego, bez sukcesów. W jego trakcie był nieskutecznie omyłkowo atakowany przez niemiecki wodnosamolot i chorwackie kutry patrolowe KFK, a w późniejszych dniach przez radzieckie patrolowce. Nie stawiał min. 29 sierpnia 1944 roku został zdobyty przez wojska radzieckie w Konstancy, razem z „Rechinul”. Według innych publikacji, zdobyty tam 5 września ().