zajmowała się między innymi ich programowaniem w języku maszynowym. Jej zespół opublikował w latach 1979–1986 artykuły przedstawiające sposoby numerycznej obróbki i analizy danych z altymetrii satelitarnej, biorące poprawkę na liczne czynniki zakłócające i niedoskonałości pomiaru. Jedną z ich propozycji było wykorzystanie w tym procesie filtru Kalmana.
Pomimo utrudnień dla kariery, np. segregacji obecnej w niektórych stanach jeszcze w połowie dwudziestego wieku, która ograniczała swobodę podróży w delegacji, pod koniec lat siedemdziesiątych West została szefową analiz m.in. projektów GEOS-3 i SEASAT. W rekomendacji z tego czasu wspomniano m.in. jej pomysłowe innowacje algorytmiczne, które znacząco przyspieszyły obliczenia. Uzyskane w rezultacie prac modele geodezyjne Ziemi pomogły, obok projektów takich jak NAVSTAR, w rozwoju technologii GPS. Uczestniczyła też w analizach danych astronomicznych dotyczących charakterystyki innych planet.
Życie prywatne W 1957 wyszła za mąż za jednego z współpracowników z Dahlgren, matematyka Irę Westa; według relacji z 2018, małżeństwo ma trójkę dzieci i siedmioro wnuków.