lampy naftowe i ich części. W 1878 w Znojmie założył fabrykę ceramicznych korpusów lamp, choć wytwarzała ona również wyroby z majoliki, w tym artystyczne, ceramiczną armaturę sanitarną i ceramiczne płytki (niektóre źródła wskazują, że zakład ten założył jego syn Rudolf Ditmar, a Karl Rudolf przejął przedsiębiorstwo po śmierci syna w 1887Strona biblioteki miejskiej w Znojmie ), w 1890 fabrykę lamp w Mediolanie. Z kolei sieć hurtowni obejmowała Europę i przez krótki czas także kilka miast w Indiach oraz Chinach. W fabrykach Ditmara produkowano różne rodzaje lamp naftowych (np. stołowe, kuchenne, specjalne) w wielu modelach – w ostatniej dekadzie XIX w. liczba modeli przekroczyła tysiąc, a wielkość produkcji rocznej wahała się między ćwierć a pół miliona egzemplarzy lamp. Firma sprzedawała także licencje na swoje produkty innym producentom.
W latach 60. został posłem sejmu Dolnej Austrii oraz pracował w ministerstwie handlu.
Po śmierci Rudolfa prowadzenie firmy przejęły jego dzieci – syn Gerhard i trzy córki, którzy dokonali w 1907 fuzji firmy z inną dużą wiedeńską wytwórnią lamp naftowych należącą do rodzeństwa Brünnerów i od tej pory działała ona jako Ditmar-Brünner AG.