Karol Marczak (ur. 1 listopada 1902 w Żyrardowie, zm. 20 lipca 1977 we Wrocławiu lub Łodzi) – reżyser, operator filmowy, twórca filmów przyrodniczych.
Życiorys Marczak był autorem głównie filmów na tematy przyrodnicze i biologiczne, w których przykładał wagę do zgodności ich treści z wiedzą naukową, wykorzystując przy tym środki artystyczne. Od młodości zainteresowany był fotografią i kinematografią. W 1923 opatentował swój pierwszy wynalazek – optyczny zapis dźwięku na taśmie filmowej. Ukończył studia politechniczne i filmowe w Paryżu, gdzie także pracował jako asystent reżysera Władysława Starewicza, a w 1932 powrócił z żoną – Martą Marczak – do Żyrardowa, w którym wspólnie założyli Eksperymentalne Studio Filmowe przy ul. Dekerta 12. W latach 1945–1950 prowadzili Wytwórnię Filmów Przyrodniczych w Żyrardowie, która obejmowała 6 hektarów gruntu, dom wraz z cieplarnią, mnożarką, stawami, sztucznymi pagórkami, grotami, ogrodem, laboratorium, akwarium, terrarium, wiwarium i urządzeniami do wykonywania mikrofilmów, co miało przyczynić się do utworzenia zróżnicowanych warunków przyrodniczych dla zwierząt. Następnie zatrudnili się w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi, gdzie tworzyli kolejne filmy, pracując tam do lat 70. XX w.