Wiktor Gzowski (ur. 12 marca 1888 w Czeczersku, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Michała i Ewy z Zieńkowiczów urodzony marca 1888 w Czeczersku, w ówczesnym powiecie rohaczewskim guberni mohylewskiej.
W 1909, po ukończeniu pięciu klas szkoły realnej w Mohylewie, wstąpił do armii rosyjskiej. W 1912 ukończył Czugujewską Szkołę Wojskową i został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 19 sierpnia 1911. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 159 Guryjskiego Pułku Piechoty. Na stopień porucznika został awansowany ze starszeństwem z 19 sierpnia 1915. Ranny w 1916.
W listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i skierowany na kurs oficerski w Dęblinie. Następnie był instruktorem na kursach w Warszawie i oficerem taborowym w Szkole Podoficerskiej w Dęblinie. W 1919 został przeniesiony do Dowództwa Frontu Wielkopolskiego (9 sierpnia 1919 został zameldowany w Poznaniu).. 1 grudnia 1919 awansowany na kapitana. 3 kwietnia 1920 został wymeldowany do Torunia. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań.