Po wojnie zbudowana została nowa latarnia na kopule według projektu Lwiġi Ebejera z Balzan, odnowiono też lekko zniszczoną posadzkę, lecz pełną obsługę wiernych kaplica rozpoczęła 19 maja 1946 roku, wraz z powrotem do niej figury Niepokalanej.

Architektura Wygląd zewnętrzny Kaplica ma kształt kwadratu, dominuje nad nią kopuła z latarnią wsparta na ośmiokątnym bębnie z ośmioma oknami, z których cztery są zamurowane. Na latarni do II wojny światowej znajdował się posąg anioła z otwartymi skrzydłami. Szeroki gzyms, podtrzymywany przez szereg wsporników obiega cały budynek. Półokrągłe drzwi oflankowane są dwoma parami korynckich kolumn, na których wspiera się łuk zawierający słowa „Ave Maria Gratia Plena, Ora Pro Nobis Peccatoribus”. Po bokach wejścia znajdują się dwie marmurowe tablice pamiątkowe.

Wnętrze Wnętrze kaplicy, zbudowane w stylu rzymskim ma okrągły plan o średnicy około 12 stóp (ok. 3,65 m), jest jak mała rotunda, z ośmioma kolumnami w stylu kompozytowym podtrzymującymi belkowanie, którą wieńczy półkulista kopuła z ośmioma żebrami i latarnią. Pomiędzy kolumnami znajduje się dwoje drzwi, 2 okna i 2 wnęki z figurami Serca Jezusa i św. Józefa.