Kåre Kristiansen powrócił na funkcję lidera chadeków w 1979, w 1983 zastąpił go na tym stanowisku Kjell Magne Bondevik. Od czerwca 1983 do maja 1986 sprawował urząd ministra przemysłu naftowego i energetyki w koalicyjnym gabinecie, którym kierował konserwatysta Kåre Willoch. Od 1986 do 1989 był wiceprzewodniczącym norweskiego parlamentu.
Zdeklarowany sympatyk Izraela. Na początku lat 90. dołączył do Norweskiego Komitetu Noblowskiego, z którego ustąpił w 1994 na znak protestu przeciwko przyznaniu Pokojowej Nagrody Nobla Jaserowi Arafatowi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Norwescy ministrowie paliw i energii Kategoria:Norwescy nauczyciele Kategoria:Norwescy parlamentarzyści Kategoria:Politycy Kristelig Folkeparti Kategoria:Ludzie urodzeni w Bergen Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2005