13 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. Do 6 grudnia 1914 służył jako szeregowiec w 4. kompanii III batalionu 1 pułku piechoty Legionów Polskich. Walczył między innymi w kampanii kieleckiej, pod Nowym Korczynem, Laskami i na Podhalu. Ranny pod Limanową 6 grudnia 1914, po czym wzięty do niewoli, uwolniony został podczas dalszych działań i przesunięcia linii frontowej na wschód. 28 lipca 1915 przebywał w Szpitalu Czerwonego Krzyża w Nowym Sączu. Leczył się do 15 marca 1916. Od 16 marca do 28 czerwca 1916, po rekonwalescencji, wykazany w Stacji Zbornej LP w Budapeszcie. Dalszą służbę pełnił w kompanii uzupełniającej w Kozienicach (29 czerwca – 3 lipca 1916). Od 4 lipca do 25 listopada 1916 w 4. kompanii VI baonu 7 pułku piechoty i 1 pp. 1 września 1916 mianowany starszym szeregowcem, a z dniem 18 maja 1917 awansowany na kaprala. Odnotowany następnie w Powiatowym Urzędzie Zaciągu w Wieluniu. Od 26 czerwca do 15 października 1917 służył w 5. kompanii II baonu 1 pp.