Równina Biłgorajska (512.47) – mezoregion geograficzny w południowo-wschodniej Polsce.

Mezoregion stanowi fragment Kotliny Sandomierskiej. Ciągnie się od Wisły w kierunku południowo-wschodnim, równolegle pomiędzy pasmem Roztocza a dolnym biegiem Sanu, do Lubaczowa i Cieszanowa. Równinę przecinają dwie rzeki: Sanna na północy i Tanew na południu. Ich doliny wyznaczają północno-zachodnie i południowo-wschodnie granice mezoregionu. thumb|240px|Typowe dla Równiny Biłgorajskiej są położone wśród borów sosnowych stawy rybne. Staw „Adam” w pobliżu Zaklikowa. Region jest płaskowyżem osiągającym na wschodzie wysokość od 220 do 280 m n.p.m. (maksymalnie 284 m), opadającym ku zachodowi poniżej 150 m n.p.m. Zbudowany jest z czwartorzędowych piasków i glin morenowych, przez co tutejsze gleby są mało wartościowe pod względem rolniczym. Z tego powodu większość mezoregionu pokryta jest mało wymagającymi pod względem glebowym borami sosnowymi, tworzącymi kompleks Puszczy Solskiej. Dlatego też funkcjonuje oboczna nazwa regionu – Równina Puszczańskahttp://www.kul.pl/ptaki-l-gowe-lubelszczyzny,art_11264.html Opis regionu [w:] Ptaki lęgowe Lubelszczyzny.